Door veel pijntjes, blessures en een zwangerschap is de selectie aardig uitgedund. Wanneer U20 vervolgens ook nog eerst de zware bekerfinale moet spelen (die werd gewonnen, de dubbel is binnen, gefeliciteerd meiden!!) en Ella en Kirsten vermoeid aan de wedstrijd moeten beginnen kunnen we wel wat versterking gebruiken. Dit keer zijn het Alies en Gillian die ons komen versterken. Met zijn elven zouden we proberen om de stunt van de thuiswedstrijd te herhalen en de punten weer mee naar huis te nemen. Helaas was in het eerste kwart niks hiervan zichtbaar en restte ons in de overige kwarten de zware taak ons terug te knokken in de wedstrijd.
Het eerste kwart kunnen we erg kort over zijn. We spelen onze aanval niet goed en door veel misverstanden, dom balverlies en te makkelijke scores van DAS staan we na 10 minuten al op een achterstand van 18-6. Ook het tweede kwart beginnen we niet goed, pas na 5 minuten kunnen onze eerste punten van dit kwart bijgeschreven worden. Dit betekend slechts 6 punten in 15 minuten, dat kan natuurlijk echt niet! Gelukkig hebben we dat zelf ook door en met hard werken willen we er toch nog een wedstrijd van maken. Met een 0-10 run maken we dit ook duidelijk en bij 29-18 begint het weer ergens op te lijken. Nadat DAS eindelijk weer de basket kan vinden, maakt de jarige Ingeborg met 6 punten in 1 minuut duidelijk dat ze daar niet van onder de indruk is. We blijven hard werken en met een ruststand van 34-28 hebben we ons seintje afgegeven dat we de overwinning echt niet zomaar weggeven.
Zo'n inhaalrace kost echter kracht en in het derde kwart duurt het even voor we onze draai weer gevonden hebben. Het lijkt er op dat DAS toch weer bij ons weg gaat lopen, maar twee drietjes van Alies en Frenkie achter elkaar brengt ons toch weer terug op 46-38. De eindspurt is echter weer voor DAS. Bij 56-42 kunnen we ons op gaan maken voor de laatste 10 minuten.
We blijven dreiging naar de basket houden en DAS moet veel fouten maken om ons af te stoppen. De afgelopen wedstrijden hebben we het juist zo goed gedaan vanaf de vrije worplijn, maar dit kwart speelt de vermoeidheid parten. Van de 12 vrije worpen in het laatste kwart weten we er maar 3 te verzilveren en laten we 9 dure punten liggen. De eindspurt van de wedstrijd is wel weer voor ons en met 6 punten op rij van de sterk spelende Gillian klinkt bij 70-57 het laatste fluitsignaal.
Met 13 punten verliezen van de nummer 1 is helemaal niet slecht en we hebben laten zien dat wanneer het niet helemaal draait, je met hard werken nog erg ver kan komen. Helaas was het in deze wedstrijd met 2 gezichten niet genoeg. Na een erg slechte start weten we ons goed terug te werken in de wedstrijd en hebben we ook met vlagen laten zien echt een heel leuk spelletje te kunnen spelen!
Na de wedstrijd gaan we nog even terug naar onze eigen hal, HS2 is kampioen en dat moet natuurlijk gevierd worden, gefeliciteerd mannen! En na het feestje maken we ons op voor alweer de laatste wedstrijd van het seizoen. We sluiten zaterdag om 21.00 af met de thuiswedstrijd tegen Jumpers. Een wedstrijd waar we volop kansen hebben en we zullen er alles aan doen om die te grijpen, tot zaterdag!
