Van tevoren was het idee dat Leiden thuis best lastig kon worden. Na de winst in Rotterdam kon er onderschatting optreden en Leiden liet in de competitie een stijgende lijn zien. Na 10 minuten was dat beeld compleet anders: 33-9. Het werd een middag om van te genieten en Leiden was duidelijk een paar maatjes te klein.

De focus die we zagen bij Rotterdam was er nog steeds. In een hoog tempo, met goede passes en scherp op de bal denderde Loko over Leiden heen. In minuut 1 knalde Boyd er gelijk een drietje in en de toon was gezet.  Het was dat er in de verdediging wellicht sprake was van over concentratie en dat er veel fouten werden gemaakt. Z o kon Leiden vanaf de vrije worplijn 7 van 9 punten scoren en dus maar 1 echte veldscore. Nog een interessant punt: 9 van de 12 spelers scoorde in dit kwart, hoezo brede selectie. In kwart 2 bleef de concentratie er. Marnix die vandaag z’n debuut maakte draaide lekker mee en scoorde ook gewoon en werkte hard onder de ring. Verder scoorde, na menige interceptie, Loko er lustig op los. 24-8 in het tweede kwart, met de ruststand 57-17.

Leiden had kennelijk veel te bespreken en bleef lang in de kleedkamer. Loko daarentegen liep ontspannen de lay-ups, met een contest wie de vreemdste scores kon maken. 360’s , door de benen en ander fraais was er te zien. Maar op het teken van de coach: “en nu weer gewoon”, gingen de twaalf weer scherp inlopen ter voorbereiding op de tweede helft. En ze waren weer scherp. De eerste de beste pass van Leiden, leidde tot een interceptie van Lars, die er op topsnelheid vandoor ging om Frode te bedienen. En voor wie het niet gezien had, zorgde ze ook voor een herhaling. De beide meiden werkte had in de rebound en pikten hun puntjes mee. Leiden gaf nog niet op en scoorde in vijf minuten 13 punten, maar niet dat ze dichterbij kwamen. Loko was niet te stoppen vandaag, het samenspel was zo mooi en goed dat er altijd wel iemand vrij kwam, die vervolgens met scherp schoot. Derde kwart: 26-18, 83-35. Het vierde kwart startte met iets minder geconcentreerd spelen, maar vooral punten maken. Begrijpelijk als er zo weinig druk. Het was dan ook in de vijfde minuut Raoul die met een fraai drietje de bel voor het rondje luidde. De coach probeerde nog te sturen op een (nieuw) spelletje, maar dat begreep niet iedereen. In een wedstrijd is dat toch weer anders dan op de training. Uiteindelijk was met een periodestand van 31 – 7 de wedstrijd gespeeld en stond de teller op 114 – 42.

Loko heeft een imponerende partij neergezet. Toegegeven de tegenstander was niet al  te sterk, maar dan is het de kunst om geconcentreerd je ding te blijven doen en dat hebben ze allemaal gedaan. Natuurlijk zijn er verbeterpunten, bijvoorbeeld het scoren onder het bord van sommigen en verdedigend moeten de handjes minder wapperen. Echter zien we overall weer dat team, dat geniet van basketball en laat zien hoe mooi het spelletje is als je het als team met elkaar doet. Volgende week de eerste van een reeks (verre) uitwedstrijden. Weert is de bestemming, eens kijken of ze ook kunnen vliegen, na een rit van 2 uur.